مصاحبه با خانواده علی کلایی
مادر محسن غمین دانشجوی زندانی:
آزادی مال همه است!
در رابطه با هفته همبستگی برای آزادی دانشجویان و زندانیان سیاسی برخی خانواده ها دانشجویان زندانی مصاحبه هایی کرده اند. از نکاتی که همگی در این مصاحبه ها به بیان آن پرداختند یکی این بود که فرزندانشان جرمی مرتکب نشده اند که به خاطر آن زندانی بشوند و یا برای آزادی شان مجبور به پرداخت وثیقه های بسیار سنگین بشوند. برای مثال خانواده محسن غمین در این زمینه نظرشان این بود که به نظر می آید اساسا این وثیقه ها طوری تعیین شده اند که خانواده ها نتوانند فرزندانشان را از زندان بیرون بیاورند و یا پدر کیوان امیری که وثیقه را غیر قانونی میداند و ...
نکته دیگری که در این مصاحبه ها در مورد آن صحبت شده فراخوانی است که در حمایت از دانشجویان زندانی هفته ای را به عنوان هفته همبستگی با دانشجویان دستگیر شده اعلام میکند . کمپینی که از 13 تا 20 بهمن یعنی 2 تا 9 فوریه رو به تمام انسانها ، نهادها، تشکلها و سازمانهای انساندوست ، آزادیخواه و برابری طلب در سراسر دنیا صحبت کرده و خواهان بیان اعتراض و فعالیتهای همه جانبه شان برای آزادی این دانشجویان شده اند. خانواده های دانشجویان در مصاحبه هایشان حمایت خود را از این کمپین اعلام کرده و دیگران را نیز به حمایت از این کمپین فرا خوانده اند .
برای مثال نسیم احسنی خواهر نادر احسنی با برنامه برای از زندانیان سیاسی در کانال جدید اینطور میگوید :
شهلا دانشفر: نسیم احسنی، شما نسبت به فراخوانی که از طرف جمعی از خانواده های دانشجویان دستگیر شده و نیز جمعهایی از دانشجویان دانشگاهای علامه، پلی تکنیک، چمران اهواز، باهنر شیراز و دانشگاههای مشهد در رابطه اعتراض به دستگیری و زندانی شدن دانشجویان دستگیر شده مثل برادر خودتان نادر احسنی صادر شده است که از ١٣ تا ٢٠ بهمن ماه بمدت یکهفته در سرتاسر ایران اعتراض متحدی برای آزادی این دنشجویان داشته باشیم چه صحبتی دارید بفرمایید؟
نسیم احسنی: "ما از همان روز اول دستگیری غير قانوني این بچه ها اعلام کردیم که از هر فراخوان و بیانیه ای که در جهت آزادی این بچه ها باشد حمایت میکنیم و از همه نهادهای بین المللی و حقوق بشری و انسان دوست و مدافع آزادی که از همان ابتدا این دانشجویان را مورد حمایت قرار داده بودند میخواهیم که از این به بعد هم تا آزادی همه بچه ها در کنار ما باشند و از همه دانشگاهیان و دانشجویان عزیز هم خواهش میکنیم که در این فراخوان ما را همراهی کنند و تا آزادی این بچه ها سکوت نکنند و از تک تک بچه ها حمایت کنند."
اعتراضاتی که امروزاز دریچه مبارزه دانشجویان به جمهوری اسلامی بیان میشود ، در واقع اعتراض همه بخشهای جامعه به این رژیم است وخواستهای دانشجویان هم خواست همه جامعه. در نتیجه آزادیشان به همه قسمتهای جامعه اعم از کارگری،معلمان ،زنان و ... مربوط است و خانواده ها به درستی از تمام جامعه میخواهند تا به حمایت از این دانشجویان پرداخته و خواهان آزادیشان شوند.
در زیر قسمتی از مصاحبه مادر محسن غمین با رادیو شکوفه ها را میآورم که او هم بعد از حمایت از این فراخوان به نکات بالا اشاره میکند.
مادر محسن غمین: " در این رابطه مسلما همه خانواده ها شرکت میکنند، حتی اگر بچه هاشون آزاد بشن . الان ما هنوز از آزادی عده ای شون مطمئن نشدیم متاسفانه 11 نفر دیگه شون رو هم گرفتن. فرقی نمیکنن بچه ها همه شون مثل هم هستند .تا آخرین لحظه ای که حتی یک نفر از اینها در زندان باشه یا فرقی نمیکنه به غیر از این بچه های دانشجو کسی باشه که به نا حق در زندان بیفته ، همه خانواده ها شرکت میکنند. خیلی هم خوشحال میشن که کسانی که فرزندانشون یا عزیزی در زندان ندارند هم شرکت کنند.
انتظار ما این هست که اونها خودشون رو جای خانواده ها بذا رند و یا به این موضوع فکر کنند که اصلا درست نیست که یک سری انسان به خاطر اینکه خواستار آزادی هستند زندانی بشند یا اینکه مجبور بشن که حرفشون رو نزنند. اگر آزادی معنی اش این هست که آدم بتونه عقیده اش رو بگه پس نباید وقتی عقیده اش رو بیان میکنه تو زندان بیفته.....آزادی مال همه است. اگر فقط یک عده خاصی این فریاد رو( آزادیخواهی) بزنند احتمال زیاد به نتیجه برسه اما امکان داره زمانش بیشتر بشه. اگه همه همکاری کنند و فریاد آزادی ( خواهی) بلند تر باشه مسلما خیلی زود تر به نتیجه میرسه....ما میخوایم که چه در خارج کشور و چه در داخل کشور همه تو این فراخوان شرکت و همکاری کنند. ........ امیدوارم روزی برسه هیچ فردی به خاطر اینکه خواستار آزادی هست و برابری طلب در زندان نباشه. "
خانواده ها ، دانشجویان و جامعه ایران امروز شبهه ای به بخشهای متفاوت جمهوری اسلامی ندارند و میدانند که تنها با تلاش، اعتراضات و فعالیتهای خودشان و نهادها و سازمانهای آزادیخواه و برابری طلب است که میتوانند این دانشجویان را از زندانها و از زیر شکنجه های جمهوری اسلامی برهانند. و وقتی که کمپینی رو به دنیا و تمامی انسانهای آزادیخواه دنیا صحبت میکند نمیتوان با هیچ توجیهی از آن حمایت نکرد.
جای دیگری از این مصاحبه ها مهدی سالم، برادر علی سالم یکی دیگر از دانشجویان زندانی در گفتگو با برنامه برای آزادی زندانیان سیاسی اشاره میکند که همگی بایست برای آزادی این دانشجویان تلاش کنند و .....
مهدی سالم: " بله، منهم از این فراخوان حمایت میکنم. بعلت اینکه الان حرکت دقیقا طوری شده که همه ما باید برای آزادی این بچه ها تلاش کنیم، و همانطوری که اطلاع دارید قرار است که یک تعدادی از این بچه ها آزاد شوند و یک تعدادی هم که تکلیف و وضعیتشان هنوز مشخص نیست و ما برای اینکه این دوره دستگیری طولانی نشود و قضیه بازداشتیها هم همینجور در حالت تعلیق طولانی نگه داشته نشود باید از همین حالا اقدام کنیم و مشخصا بهمین خاطر این فراخوان را دقیقا قبول دارم و حمایت میکنم."
نکته جالبی در صحبتهای پدر مهدی الهیاری، از دیگر دانشجویان زندانی بود که به زبانی بسیار ساده میگفت تنها امیدشان به سازمانها و نهادهای بین المللی است . والا مسئولین داخل که نه به حرفشان گوش میکنند و نه جوابی میدهند و یا اینکه این نکته را بیان میکنند که مگر پسرشان چکار کرده. چند تا مقاله در طرفداری از کارگران نوشته .خواهان آزادی و برابری شده و مگر اینها جرم هستند؟
و یا هنگامی که از او در مورد تاثیر کمپین در خارج از ایران و فعالیتها واعتراضات در خارج از کشور سوال میشود ، در جواب میگوید که مسلما خیلی تاثیر دارد و اگر همین فشارها و اعتراضات نهادهای بین المللی نبود اینها اجازه تماس تلفنی را هم به ما نمیدادند. و از همه سازمانها و نهادهای بین المللی میخواهد تا به آنها کمک کرده و با آنها همکاری کنند.
برادر سهراب کریمی نیز در مصاحبه خود ضمن اعلام حمایت از این کمپین و فراخوان بیان میکند که نهادها ،سازمانها و تشکلها با پخش هر چه بیشتر این اخبار در سطح بین المللی نبایست اجازه دهند تا جمهوری اسلامی در خفا و به راحتی انسانها را زندانی کرده و به قتل برساند و در رابطه با دانشجویان میپرسد " آیا دفاع کردن از حق و حقوق خودشان جرم است ؟ "
نکته ای که پدر کیوان امیری هم به نوعی دیگر در صحبتهایش میآورد . میگوید : " هر چه مساله بازتر بشود و فراگیر تر خوب تر است. فشار به جمهوری اسلامی میاد که بالاخره مجبور میشه این بچه ها رو آزاد کنه."
خانواده ها در این مصاحبه ها با جملاتی ساده و بسیار روشن تمام خانواده هایی که حتی کسی را در زندان ندارند ، تشکلها و گروههای کارگری ،زنان و .. و تمام انسانهای آزادیخواه دنیا را فرا میخوانند تا در هفته همبستگی با این دانشجویان به میدان آمده و با اعتراض به جمهوری اسلامی اجازه ندهند بیشتر از این دانشجویان را در زندان و تحت شکنجه نگاه دارد و همانطور که پدر و مادر ها بارها اعلام کرده اند بایست فرزندانشان بدون هیچ قید و شرطی هر چه سریع تر آزاد شوند.
مصاحبه ها را در لینک زیر میتوانید گوش دهید.
http://studentsfreedom.blogfa.com/post-18.aspx
مصاحبه با خانواده علی کلایی
مصاحبه با خانواده کیوان امیری
مصاحبه با خانواده نادر احسنی
مصاحبه با خانواده مهدی الهیاری
مصاحبه با خانواده سهراب کریمی
مصاحبه با خانواده محسن غمین
و
خانواده های نادر احسنی و علی سالم:
فراخوان به هفته همبستگی(۱۳ تا۲۰ بهمن) با دانشجویان زندانی
گفتگوی شهلا دانشفر با نسیم احسنی و مهدی سالم
(این متن مصاحبه هایی ست که هفته گذشته در برنامه دفاع از زندانیان سیاسی از تلویزیون کانال جدید پخش شد.)
شهلا دانشفر: سلام میکنم به شما نسیم احسنی، خوشحالم که فرصتی پیش آمده و میتوانیم صدای شما و صحبتهای شما را داشته باشیم.
نسیم احسنی: منهم خدمت شما سلام عرض میکنم.
شهلا دانشفر: نسیم احسنی، شما نسبت به فراخوانی از طرف جمعی از خانواده های دانشجویان دستگیر شده و نیز جمعهایی از دانشجویان دانشگاهای علامه، پلی تکنیک، چمران اهواز، باهنر شیراز و دانشگاههای مشهد در رابطه اعتراض به دستگیری و زندانی شدن دانشجویان دستگیر شده مثل برادر خودتان نادر احسنی صادر شده است که از ١٣ تا ٢٠ دی ماه بمدت یکهفته در سرتاسر ایران اعتراض متحدی برای آزادی این دنشجویان داشته باشیم چه صحبتی دارید بفرمایید؟
نسیم احسنی: ما از همان روز اول دستگیری غير قانوني این بچه ها اعلام کردیم که از هر فراخوان و بیانیه ای که در جهت آزادی این بچه ها باشد حمایت میکنیم و از همه نهادهای بین المللی و حقوق بشری و انسان دوست و مدافع آزادی که از همان ابتدا این دانشجویان را مورد حمایت قرار داده بودند میخواهیم که از این به بعد هم تا آزادی همه بچه ها در کنار ما باشند و از همه دانشگاهیان و دانشجویان عزیز هم خواهش میکنیم که در این فراخوان ما را همراهی کنند و تا آزادی این بچه ها سکوت نکنند و از تک تک بچه ها حمایت کنند.
شهلا دانشفر: بله، متشکرم که شما صحبتتان را در درابطه با این فراخوان ارائه کردید و بینندگان ما صدای شما را شنیدند. درواقع همانطوری که شما اعلام کردید این فراخوان مال همه مردم است و آزادی این دانشجویان امر همه ماست از همه بخشهای جامعه گرفته از کارگران و از تشکلهای کارگری و از مراکز کارگری تا معلمان و همه بخشهای مختلف جامعه میتوانند تا آخرین لحظه ممکن برای آزادی این بچه ها که در زندان هستند، و حتی برای گشودن درب تمام زندانها و آزادی تمامی زندانیان سیاسی تلاش کنند و محور اعتراضشان قرار دهند. آزادی این بچه ها امر همه مردم آزادیخواه است و همه باید به این فراخوان بپیوندند و با این حرکت باشند تا اینکه این بچه ها را هرچه زودتر آزاد کنیم. و اما نسیم احسنی، من دوست دارم که کمی هم درباره برادرتان نادر بپرسم. دستگیری نادر چطور بود و الان آخرین وضعیت او چگونه است و کلا خبرها و نکاتی که در رابطه با نادر دارید چی هست، بفرمایید؟
نسیم احسنی: نادر صبح روز یکشنبه ١ آذر بین ساعت ٩ و نیم الی ١٠ صبح دستگیر شدند و سه ساعت بعد هم دو مامور به منزل ما مراجعه کردند و من گفتم که مادر ما شوکه مغزی شده است و شما نمیتوانید همینجوری وارد منزل بشوید، و آنها اعلام کردند که ما در این مورد اطلاع کامل داده ایم و الان هم شما ابتدا بروید و مادرتان را مطلع و آماده بکنید و ما هم وارد خانه میشویم!! اینها وارد منزل شدند و پرسیدند که وسایل نادر را کجا نگهداری میکنید، که یکی از مامورین شروع کرد به بازرسی و گشتن اتاق نادر بطوری که کامپیوترش را کاملا بازرسی کردند و چندین کتاب و حتی دست نوشته و جزوه های دانشگاهی نادر را هم مصادره کردند و با خودشان بردند، و ما پرسیدیم که نادر کجاست و یکی از مامورین گفت که در اوین است و آن یکی هم گفت که ما نمیدانیم کجاست! و بهرحال ضد و نقیض حرف میزدند و گفتند که تنها مکانی که میتوانید در رابطه با نادر اطلاعاتی بدست آورید دادسرای انقلاب واقع در خیابان معلم است، که از همان روز فردا ما طی پیگیریهای مکرری که به آنجا داشتیم در مورد نادر هیچگونه اطلاعاتی بدست نیاوردیم!! و تنها یک هفته بعد بود که ساعت ١٠ و نیم شب با خانه تماس گرفتند و اعلام کردند که نادر در اوین است و پیش ماست و منتظر تماس نادر باشید، و از آن روز به بعد دیگر هیچ تماسی نتوانستیم با او داشته باشیم. گویا یک بار تعدادی از بچه ها با خانواده هایشان صحبتی داشته اند.
شهلا دانشفر: آیا نادر هیچ تماس تلفنی با خانواده نداشته است؟
نسیم احسنی: نه. هرگز تماسی نداشته تا لااقل مادرش صدایش را بشنود و ما اعلام کردیم که مادر ایشان دچار سکته مغزی شده است و دکترشان هم تاکید کرده که حتی نباید تحت کوچکترین فشار روحی قرار بگیرد و الان نزدیک به ٥٠ روز است که ما با نادر هیچ تماسی نداریم. مادر ایشان تحت شدیدترین فشارهای روحی و جسمی قرار گرفته است و ما اعلام میکنیم که اگر برای مادر نادر اتفاقی بیافتد مسئولیتش با دولت و وزارت اطلاعات است كه بچه ها را غير قانوني دستگير كرده و هيچگونه اطلاعي هم نداده است.
شهلا دانشفر: واقعا متاسف شدم. سلام مرا به مادرتان برسانید و ما در کنار شما و کنار همه خانواده ها و همه این عزیزان هستیم که دستگیر شده اند. دوران سختی است ولی در عین حال آنچیزی که دلگرم کننده است این اتحاد و مبارزه است و این جمع شدن هاست. چنین اتحادی که بین خانواده ها هست و یک چنین فراخوانی که خطاب به همه مردم ایران و جهان صادر شده است باید جواب شایسته ای به این فراخوان داده شود و باید وسیعا به این فراخوان پیوست. اکنون دوست دارم بعنوان آخرین صحبت هر نکته ای و هر صحبت و هر انتظاری که دارید از این تریبون میتوانید بکنید، بفرمایید.
نسیم احسنی: همانطوری که تا اینجا تمام نهاد ها و سازمانهای بین المللی ما را همراهی کرده اند انتظار ما اینست که همه این نهادهای حقوق بشری، دانشجویی، معلمی، کارگری و همه مردم از این حرکت ما تا آزادی همه بچه ها حمایت کنند و تا آخرین لحظه آزادی هم دست از حمایت برندارند و ما را همراهی کنند. ما خواهان همراهی آنها و حمایت از این عزیزان هستیم.
شهلا دانشفر: تشکر میکنم که دعوت ما را پذیرفتید. بینندگان ما پیام شما را شنیدند و متشکرم که در این برنامه شرکت کردید۰ به امید آزادی همه این دانشجویان و به امید باز شدن درب های همه زندانها بروی همه زندانیان سیاسی.
نسیم احسنی: منهم سپاسگذارم و به اميد زادي همه دانشجويان.
***
شهلا دانشفر: سلام میکنم آقای مهدی سالم، تشکر میکنم که دعوت ما را پذیرفتید.
مهدی سالم: منهم به شما و شنوندگان و بینندگان سلام دارم و در خدمت شما هستم.
شهلا دانشفر: قبل از هر چیز توجه شما را به فراخوانی جلب میکنم که از سوی جمعی از خانواده های دانشجویان زندانی و جمع های دانشجویان دانشگاههای علامه، پلی تکنیک، چمران اهواز، باهنر شیراز و دانشگاههای مشهد داده شده است و در آن اعتراض به دستگیری این دانشجویان و تلاش برای آزادی آنها صادر شده که بمدت یکهفته از ١٣ الی ٢٠ دیماه یک حرکت در سراسر در ایران و جهان صورت بگیرد. شما چه نظری و صحبتی دارید بفرمایید؟
مهدی سالم: بله، منهم از این فراخوان حمایت میکنم. بعلت اینکه الان حرکت دقیقا طوری شده که همه ما باید برای آزادی این بچه ها تلاش کنیم، و همانطوری که اطلاع دارید قرار است که یک تعدادی از این بچه ها آزاد شوند و یک تعدادی هم که تکلیف و وضعیتشان هنوز مشخص نیست و ما برای اینکه این دوره دستگیری طولانی نشود و قضیه بازداشتیها هم همینجور در حالت تعلیق طولانی نگه داشته نشود باید از همین حالا اقدام کنیم و مشخصا بهمین خاطر این فراخوان را دقیقا قبول دارم و حمایت میکنم.
شهلا دانشفر: انتظار خودتان، پیام خودتان به مردم و به کسانی که صدای شما را میشنوند چیست؟
مهدی سالم: ببینید این دانشجویانی که الان در داخل زندان هستند هیچ حرفی جز اینکه خواسته اند از آزادی و از شان انسان و از شان دانشجو دفاع کنند نزده اند ولی در زندان بسر میبرند!! یعنی واقعا یک خواسته های قانونی داشته اند که بقول معروف خواستهای همه مردم است. منهم از مردم توقع دارم که این بچه ها را فرزندان خودشان بدانند و برای دفاع از اینها و برای آزادی اینها تاجایی که میتوانند همه باهم و همراه هم تلاش کنند.
شهلا دانشفر: اجازه بدهید در مورد وضعیت مشخص خود علی بپرسم. علی چطور دستگیر شد و کی رفت داخل زندان و الان در چه وضعی هست؟
مهدی سالم: علی ساعت ١٢ شب روز ١٢ آذر در خیابان بازداشت شد و حدود ٣ روز بعد به ما اطلاع دادند که علی در بند ٢٠٩ اوین بسر میبرد و لازم نیست که نگران حال و سلامتی او باشید!! همه بچه ها در یک تاریخی قبل از ١٦ آذر دستگیر شده اند بهرحال ما هم همگام با خانواده ها از همان روز اول قرار بر این گذاشتیم که این حرکت را یک حرکت جمعی حساب کنیم و اگر قرار است که به زندان رجوع کنیم همگی باهم اینکار را انجام دهیم و یا اگر قرار است به مجلس برویم همینطور عمل کنیم. ما از همان روز اول اقدامهای خوبی داشتیم ازجمله مراجعه به کمسیون اصل ٩٠ مجلس و دادسرای انقلاب واقع در اوین بود و یا مذاکراتی که بطور مکرر با مسئولین داشته ایم بطور قانونمند خواستار آزادی این دانشجوها بودیم و تا همین الان هم این همگامی ادامه داشته است و ما تعدادی از همین خانواده ها همین دوشنبه هفته پیش بالاخره توانستیم بعد از ٤٢ روز با این بچه ها ملاقاتی داشته باشیم.
شهلا دانشفر: بله، الان وضعیت علی چطور است و چه اتهامی به او زده اند؟
مهدی سالم: وضعیت عمومی علی خیلی بد نبود ولی خودتان میدانید که ٤٠ روز در شرایط انفرادی بسر بدن بهرحال خیلی سختی دارد. ازمسئله سرما هم سختی زیادی داشته و معلوم شد که در آنجا اذیتش کرده اند و حتی لباسهای گرمی که به زندان تحویل داده بودیم که به دست علی برسانند متاسفانه نداده بودند.
شهلا دانشفر: اینهم بخشی از فشارهایی هست که به زندانیان وارد میکنند، الان وضعیت خانواده چطور است؟ حتما مادرتان و پدر تان روزهای سختی میگذرانند؟
مهدی سالم: بله، خودتان خوب میدانید که دستگیری فرزند برای خانواده حساسیت بسیاری بوجود میاورد. در روز های اول از آنجایی که من در تهران بودم و فکر میکردم که این دوره موقت چندان طولانی نخواهد بود و از آنجایی که تجربه قبلی هم نداشته ایم لذا ترجیح دادم که بخاطر حساسیت خانواده با آنها در میان نگذارم ولی زمانی که دیدم این روند طولانی شد گفتم که دیگر بهتر است که خانواده را هم در جریان قرار دهم. خب، طبیعی است که خانواده بسیار ناراحتند.
شهلا دوانشفر: بله، متوجه هستم. در خانواده خود منهم زندانی سیاسی داشته ایم و میدانم که فشارهای سنگینی بر روی خانواده میاید اما همانطوری که گفتید همه شما از همان اول حرکت قشنگی داشته اید و از همان اول متحد بوده اید و متحد جمع شده اید و ایستاده اید و من مواردی را از این اتحاد شما شنیده ام که برای خودم خیلی جالب بود مثلا خانواده هایی که در شهرستان بوده اند و نمیتوانستند بشما بپیوندند بقیه خانواده ها گفته بودند که فرزندان آنها هم فرزندان ما هم هست و ما مثل بچه های خودمان برای آنها هم تلاش خواهیم کرد و این درجه از همبستگی برای من خیلی جالب بود و خود شما هم حتما در این دوره کوتاه جنبه های جالب تر از اینهم که من ذکر کردم دیده اید و شنیده اید۰در این رابطه هم اگر نکاتی دارید بفرمایید؟
مهدی سالم: بله، دقیقا همه جنبه های این همگامی و همکاری برای من خیلی مسرتبخش و خوشحال کننده بود. من میدیدم مثلا مادری که برای فرزند خودش میامد آنجا صرفا کار فرزند خودش را پیگیری نمیکرد بلکه بطور مادرانه تمامی سی و چند فرزند مردم را پیگیری میکرد و دلسوزی نشان میداد و کارهایشان را پیش میبرد و همه خانواده ها همین حرکت را دنبال میدادند و اساسا کل حرکت انفرادی نبود بلکه کاملا جمعی بود.
شهلا دانشفر: مثل کاری که پدر روزبه صف شکن کرده بود که داروخانه خودش را محلی برای اعتراض این دستگیریها تبدیل کرده بود و عکسها و اسامی تمامی دانشجویان زندانی را زده بود و همه دانشجویان را فرزند خود و روزبه خود خطاب میکرد و این خیلی زیبا بود و حتی اخطاری هم که کرده بود خیلی جالب و آموزنده بود که گفته بود که اخطار میکنم که همه این دانشجویان را آزاد کنید و اگر آزادشان نکنید این اعتراض ادامه خواهد داشت. میخواهم بگویم که در دفاع از آزادی و برابری و همان حقوق انسانی و خواسته های انسانی و شعارهایی که دانشجویان بلند کرده بودند و در سراسر دانشگاهها فریادش را بصدا درآورده بودند همه اینها لحظات جالبی بودند. به هرحال آقای مهدی سالم خیلی ممنونم که در این برنامه شرکت کردید. تریبون در اختیار شماست و اگر پیامی و حرفی دارید بفرمایید.
مهدی سالم: خواهش میکنم. منهم هم از شما متشکرم و هم از بینندگان و شنوندگان محترم. ما واقعا چه خواسته ای داریم جز دفاع از آزادی و دفاع از اینها. ما حداقل این حق را داریم که اعتراض کنیم و خواهان آزادی این عزیزان باشیم. دستگيري این بچه ها کاملا غير قانوني ست و بهر حال ما نگران وضعیت سلامی جسمی و روحی همه اینها هستیم و مسئولین هم مطمئن باشند که ما به کار اعتراض خودمان ادامه خواهیم داد و در این وسط واقعا به کمک مردم احتیاج داریم و مردم ایران و جهان نباید ما را تنها بگذارند.
شهلا دانشفر: بله، همانطوری که شما گفتید و دقیقا همانطوری که در این فراخوان هم گفته شده از ١٣ الی ٢٠ دیماه فرصت خوبی هست که ما بتوانیم قدرتمند و متحد عمل کنیم، و ما باید آنچنان اعتراضی را متشکل و سازماندهی کنیم که نه تنها همه این دانشجویان بلکه همه زندانيان سیاسی را آزاد کنیم. متشکرم آقای مهدی سالم که دعوت ما را پذیرفتید و توانستیم صحبتهای شما را بشنویم.
مهدی سالم: منهم مجددا از همه شما متشکرم و از شما هم ممنونم.
